Κυριακή, 1 Μαρτίου 2009

χρήσεις της ιστορίας

Είχε δίκιο ο Γιάννης Μαργιούλας όταν στις 16 Απριλίου 2008 σχολίαζε «υπάρχει κάτι (ή μάλλον πολλά) που μας ενοχλεί, αλλά οι παρατηρήσεις μας δεν ξεπερνούν τις εμπειρικές διαπιστώσεις...» (όλο το σχόλιό του υπάρχει στην ανάρτηση «Το μακεδονικό ζήτημα κατά το 19ο αιώνα».

Συμφώνησα και τότε, συμφωνώ και τώρα πώς η προσπάθειά μας (τόσο η δική μου όσο και των συναδέλφων) «πράγματι, δεν αμφισβήτησε τους όρους και τις προϋποθέσεις συγγραφής της σχολικής ιστορίας». Ωστόσο, νομίζω ότι κατέδειξε την ακαταλληλότητα του βιβλίου ακριβώς με όρους και προϋποθέσεις συγγραφής σχολικής ιστορίας. Και κυρίως το έκανε με αφετηρία και δεδομένο τη διδακτική εμπειρία.

Προχωρώ σε αυτό που υπονοείται σε όλες τις αναρτήσεις και σαφώς αντιλαμβάνεται ο Γιάννης Μαργιούλας. Είναι ότι το συγκεκριμένο σχολικό βιβλίο υπηρετεί απροκάλυπτα εξωεκπαιδευτικούς, εξωιστορικούς και εξωεπιστημονικούς σκοπούς. Και μάλιστα με όρους του 19ου αιώνα.

Ο λόγος στον καθηγητή Ι. Κολιόπουλο (από ομιλία του σε εκδήλωση της ΔΑΠ τον Σεπτέμβριο 2007):

«Όπως είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με την Ιστορία και τις χρήσεις της, αρχίζει να διαμορφώνεται και στην Ελλάδα μια νέα σχολή κοινωνικών επιστημόνων, αυτή των λεγόμενων αποδομητών του εθνικού κράτους, το οποίο θεωρούν οι εν λόγω επιστήμονες πρόξενο πολέμων και άλλων δεινών. Αντί λοιπόν του εθνικού κράτους και της ομοιογενούς πολιτιστικής κοινωνίας στην οποία στηρίζεται και την οποία προάγει, οι "αποδομητές" επιστήμονες προβάλλουν τη διαμόρφωση μιας "πολυπολιτισμικής" κοινωνίας, η οποία δεν θα προάγει τους στόχους και τις αξίες του εθνικού κράτους, αλλά άλλων πολιτικών μορφωμάτων πολυπολιτισμικού χαρακτήρος» [...] «Η υπονόμευση και η αποδυνάμωση της εθνικής ιστορίας ωστόσο θα είχαν συνέπεια την υπονόμευση της εθνικής αυτογνωσίας και της εθνικής ταυτότητας εν τέλει. Αν κρίνεται σκόπιμη η υπονόμευση της εθνικής ταυτότητας, είναι ανάγκη να δηλωθεί, πειστικά και με στοιχεία από την παγκόσμια πραγματικότητα, τι είδους ταυτότητα θα αντικαταστήσει την εθνική ταυτότητα των διαφόρων λαών. Είναι απαραίτητο, εν προκειμένω, να γνωρίζουν οι Έλληνες ποια ταυτότητα θα αποκτήσουν οι επερχόμενες γενιές τους, αν εγκαταλειφθεί η τωρινή τους ταυτότητα».

(το απόσπασμα είναι από δημοσίευμα στο Βήμα, Κυριακή 1 Ιουνίου 2008)
Ενημέρωση 7 Νοε 2009: Το δημοσίευμα του Βήματος δε βρίσκεται πλέον στο παραπάνω λινκ, ούτε κάπου αλλού. Όμως υπάρχει σχετικό κείμενο του Ι. Κολιόπουλου που περιλαμβάνει τα ίδια αποσπάσματα στο σάιτ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Επίσης, μπορείτε να το βρείτε και εδώ.

Τι ακριβώς θεωρείται εθνική ιστορία, εθνική αυτογνωσία και εθνική ταυτότητα για τον κ. Ι. Κολιόπουλος νομίζω ότι διαφαίνεται από τα λεγόμενά του και ακόμη, έχει διαφανεί από τις προηγούμενες αναρτήσεις.

Βασίλης Συμεωνίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια: